Krótka historia soczewek kontaktowych

Krótka historia soczewek kontaktowych

opublikowano dzięki uprzejmości firmy

KRÓTKA HISTORIA SOCZEWEK KONTAKTOWYCH

Wraz ze sformułowaniem prawidłowych zasad optyki i widzenia, co miało miejsce już w czasach Leonarda da Vinci (XV/XVI w.), pojawiły się pierwsze koncepcje korekcji wzroku soczewkami kontaktowymi.

Pierwszy pomysł soczewek korygujących stosowanych w bezpośrednim kontakcie z powierzchnią oka zrodził się pod koniec XVIII w. Angielski fizyk i lekarz Thomas Young za pomocą 5 mm metalowej tuby napełnionej wodą i zakończonej z jednej strony soczewką korygował własną wadę wzroku (astygmatyzm).

W drugiej połowie XIX w. opracowano pierwsze sposoby wytwarzania i stosowania soczewek kontaktowych. Początkowo jedynym materiałem, z którego wykonywano soczewki, było szkło. Ponieważ soczewki wytwarzano techniką wydmuchiwania, często ich optyka nie była doskonała, a dopasowanie stwarzało trudności.

Następny okres w historii soczewek kontaktowych cechowała technika odlewów z formy zdejmowanej bezpośrednio z gałki ocznej. Po jakimś czasie uwzględniano również prawidłowości zniekształceń gałek ocznych. Soczewki szklane były twarde, bardzo kruche, podatne na uszkodzenia, a co za tym idzie niebezpieczne dla oka. Przełomem w technologii soczewek stało się zastosowanie "szkła organicznego", czyli polimetakrylanu metylu (PMMA), a następnie, na początku lat 60. nowego rewolucyjnego materiału - hydrożelu.

Hydrożel jest podstawowym materiałem, z którego do dzisiaj wytwarza się soczewki wygodne, bezpieczne, tańsze i idealnie dostosowane do różnych wad wzroku. Materiał ten w stanie suchym ma właściwości twardego szkła organicznego, natomiast po uwodnieniu staje się miękki i elastyczny. Równolegle z wynalezieniem nowego materiału sukcesywnie ulepszane są środki do pielęgnacji soczewek kontaktowych. Obecnie, miekkie, cienkie soczewki nowej generacji przepuszczają tlen, nie uczulają, nie podrażniają i są niewyczuwalne na oku. Soczewkami można korygować różne wady wzroku, również astygmatyzm i co więcej, bywa, że stosowane są z czysto kosmetycznych przyczyn, np. wyłącznie dla zmiany koloru tęczówki.